Το ακόλουθο άρθρο το βρήκα στη Βικιπαίδεια, στη σελίδα http://el.wikipedia.org/wiki/Το Βιβλίο του Μόρμον . Επειδή στις περιηγήσεις μου στην εγκυκλοπαίδεια αυτή έχω παρατηρήσει ότι πολλοί αλλοιώνουν κάποια άρθρα προς το χειρότερο με αποτέλεσμα ο αναγνώστης να παραπληροφορείται (δείτε και http://www.oodegr. com/oode/ epitheseis/ wiki1.htm), είπα να μεταφέρω το άρθρο και εδώ, ώστε αν συναντήσετε Μορμόνους ιεραποστόλους να σας παρουσιάζουν το συγκεκριμένο βιβλίο ως αποκάλυψη του Θεού, να ξέρετε περί τίνος πρόκειται. Η παρούσα έκδοση έχει γραφτεί από τον χρήστη Agapornis. Νά 'ναι καλά ο άνθρωπος, μια και όσα αναφέρει είναι απ' όσο ξέρω ακριβή, και οι πηγές που παραθέτει είναι πολύ ενδιαφέρουσες.
Το Βιβλίο του Μόρμον αποτελεί ιερό σύγγραμμα των Μορμόνων, δηλαδή της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών που δημιουργήθηκε στην Αμερική το 1830. Στα επίσημα ιερά κείμενα Άγιων Γραφών αυτού του θρησκεύματος περιλαμβάνονται, εκτός από το Βιβλίο του Μόρμον, η Χριστιανική Βίβλος , η συλλογή Διδαχή και Διαθήκες και η συλλογή έργων του Τζόζεφ Σμιθ ονόματι Πολύτιμο Μαργαριτάρι .
Σύμφωνα με το βιβλίο, ο προφήτης Ιαρέδ οδήγησε στην αμερικάνικη ήπειρο μία μικρή ομάδα από Ιαρεδίτες, μια φυλή που με θεία μεσολάβηση δεν θίχτηκε από τη σύγχυση γλωσσών στη Βαβέλ. Εκεί όμως διαιρέθηκαν, πολέμησαν μεταξύ τους και καταστράφηκαν μετά από μάχη κοντά στο λόφο Cumorah. Ένας άλλος προφήτης, ο Λεχί , που ζούσε στην Ιερουσαλήμ περίπου το 600 π.Χ., πήρε κι αυτός εντολή από το Θεό να οδηγήσει απογόνους της φυλής Μανασσή στην Αμερική. Και αυτοί διαιρέθηκαν σε Νεφίτες και Λαμανίτες, οπαδούς των Νεφί και Λαμάν, παιδιών του Λεχί. Οι Νεφίτες ήταν ευσεβείς, ενώ οι Λαμανίτες άθεοι. Αργότερα οι Λαμανίτες έγιναν άγριοι κι απέκτησαν σκούρο χρώμα. Απόγονοι των Λαμανιτών είναι, σύμφωνα με το Βιβλίο του Μόρμον, οι σημερινοί Ινδιάνοι. Το 400 μ.Χ. οι δυο ομάδες συγκρούσθηκαν στον ίδιο λόφο Cumorah και οι Νεφίτες εξολοθρεύτηκαν. Ο Χριστός μετά την ανάστασή του παρουσιάστηκε στους Νεφίτες και εξέλεξε 12 αποστόλους, στους οποίους κήρυξε το Ευαγγέλιο κι έδωσε εξουσία να βαπτίζουν, να συγχωρούν αμαρτίες και να κηρύττουν το Ευαγγέλιο με κέντρο την Αμερική. Όλα αυτά τα κατέγραψαν σε πλάκες οι διάφοροι προφήτες των Νεφιτών. Το 320 ο προφήτης Αμμαρών ενταφίασε τις πλάκες, που αργότερα παρέλαβε ο Μόρμον, ένα πρόσωπο που, για την Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών θεωρείται από τους τελευταίους αυτών των αρχαίων προφητών. Ο Μόρμον έθαψε τις πλάκες στο λόφο Cumorah. Το ουσιαστικό μήνυμα του Βιβλίου του Μόρμον, είναι ότι στην Αμερική αποκαλύφθηκε το "θαυμαστό και πλήρες ευαγγέλιο" από τον ίδιο τον Ιησού Χριστό, ενώ το ευαγγέλιο που κηρύχθηκε στην Ευρώπη νοθεύτηκε, με αποτέλεσμα οι Ευρωπαίοι να υποταγούν στον Σατανά και να κάνουν τη χριστιανική εκκλησία "μητέρα των πορνών και των βδελυγμάτων της γης", (Α΄ΝΕφί 13,34. 14,9).
Σύμφωνα με τον Τζόζεφ Σμιθ (Joseph Smith), το 1823 τον επισκέφθηκε ον που του συστήθηκε ως αγγελιαφόρος του Θεού και του είπε πως ονομάζεται Moroni. Ο Μορόνι του είπε ότι ο Θεός του είχε επιφυλάξει την αποστολή να κηρύξει το "αιώνιο ευαγγέλιο", που ήταν γραμμένο σε δυο χρυσές πλάκες, και φυλασσόταν από το 421 μ.Χ. στο λόφο Cumorah. Μαζί με τις πλάκες ήταν θαμμένοι και δυο λίθοι, το Ουρίμ και το Θουρίμ, που ήταν "προφητικά γυαλιά" απαραίτητα για να διαβάσει κανείς τις πλάκες, οι οποίες ήταν γραμμένες σε αρχαία αιγυπτιακή γραφή. Ο Μορόνι είπε στον Σμιθ ότι αργότερα θα του έδινε τις πλάκες και τους λίθους, κι ότι αυτός δεν θα έπρεπε να δείξει σε κανέναν αυτά τα αντικείμενα χωρίς εντολή, κι αφού τελείωνε τη μετάφραση έπρεπε να τα επιστρέψει. Η παράδοση των αντικειμένων έγινε το 1827 και η μετάφρασή τους από τον Σμιθ τελείωσε το 1829. Οι πλάκες επιστράφηκαν στον Μορόνι και το κείμενο που μεταφράστηκε εκδόθηκε το 1930 ως "το Βιβλίο του Μόρμον".
Η μέχρι τώρα έρευνα σχετικά με τους Ινδιάνους, τις γλώσσες, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις, τα ήθη και τα έθιμά τους, δεν δείχνει καμμιά ομοιότητα με τον εβραϊκό λαό. Επίσης, από τις πολλές θεωρίες που υπάρχουν για τους πρώτους αποίκους της Αμερικής, καμμιά δεν παρουσιάζει συγγένεια με τη διήγηση του βιβλίου Μόρμον. Παράλληλα, τα όσα αναφέρει το βιβλίο για τους προγόνους των Αμερικανών δεν επιβεβαιώνονται από την επιστημονική έρευνα. Τα ονόματα Λεχί, Νεφί και Λαμάν δεν αναφέρονται σε κανένα γενεαλογικό δένδρο της Παλαιάς Διαθήκης και δεν ανευρίσκονται σε κανένα αρχαιολογικό εύρημα της Αμερικής. Νεώτερες έρευνες σχετικά με την προέλευση του βιβλίου απέδειξαν ότι πρόκειται για μυθιστόρημα του πρεσβυτεριανού κληρικού Salomon Spaulding , ο οποίος το έγραψε σε αρχαίο ύφος το 1812-1816. Τα χειρόγραφα του βιβλίου κλάπηκαν, και δημοσιεύθηκαν μετά τον θάνατό του. Ειδικοί γραφολόγοι των ΗΠΑ βεβαίωσαν πως τα χειρόγραφα του βιβλίου Μόρμον στα αρχεία της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών στο Salt Lake City προέρχονται από το χέρι του Σπόλντινγκ.
Ο Τόμας Μέρφυ (Thomas Murphy), Πρόεδρος του τμήματος Ανθρωπολογίας του Κολεγίου της Κοινότητας Έντμοντς (Edmonds Community College Anthropology Department) λέει ότι το βιβλίο πρέπει να είναι μυθιστόρημα, επειδή τα δεδομένα του DNA και οι ανθρωπολογικές μελέτες δείχνουν ότι οι Ινδιάνοι της Αμερικής κατάγονται από τη Βορειανατολική Ασία και μετανάστευσαν στην Αμερική μέσω του Βεριγγείου Πορθμού πριν από 7.000 - 50.00 χρόνια. Κριτική στο βιβλίο έχουν ασκήσει και Ινδιάνοι της Αμερικής, οι οποίοι το κατηγορούν για ρατσισμό. Ιδιαίτερα καταδικάζουν την αντίληψη ότι οι Ινδιάνοι που θα βαπτιστούν Μορμόνοι θα αποκτήσουν πιο ανοιχτόχρωμο δέρμα.