Γυναικεία περίοδος και ακαθαρσία

Ακόμα και ΣΗΜΕΡΑ η γυναίκα θεωρείται ΑΚΑΘΑΡΤΗ για την εκκλησία κατά την περίοδό της, και ΟΧΙ ΜΟΝΟ σε ζητήματα σεξ.

Δεν είναι έτσι.

Τα περί «ακαθαρσίας» κατά την περίοδο σχετίζονται απ' όσο ξέρω με την κανονική, κανονικότατη ακαθαρσία που, όπως είναι φυσικό, δημιουργείται όταν το αίμα της περιόδου τρέχει χωρίς να υπάρχουν οι σερβιέτες και τα σχετικά για να το μαζεύουν, και το πλύσιμο δεν είναι συχνό... Εμείς βέβαια δεν έχουμε συνηθίσει σε τέτοια θεάματα, αλλά την παλιά εποχή όταν οι γυναίκες που είχαν περίοδο αιμορραγούσαν στην κυριολεξία μέσα στα ρούχα τους, όταν περπατούσαν, άφηναν πίσω τους κηλίδες/γραμμές από αίμα, και στα ζεστά κλίματα τις ακολουθούσαν κι ένα σμάρι από μύγες, που τρελαίνονται για αίμα - ίσως θα έχεις παρατηρήσει ένα παρόμοιο φαινόμενο στα κρεοπωλεία. Θυμάμαι μια χαρακτηριστική διήγηση μιας Γερμανίδας, που είχε πάει σ' ένα γερμανικό χωριό σε μια εποχή μετά το Μεσαίωνα, και είχε φρίξει με την οικογένεια ενός μυλωνά, καθώς οι κόρες του, που είχαν περίοδο, κυκλοφορούσαν ανάμεσα στα πίτουρα και στα σακιά με το αλεύρι γεμίζοντας αίματα τον τόπο. Πρότεινε λοιπόν στη μητέρα τους να φτιάξουν κάτι σαν σερβιέτες κι αυτή της απάντησε, ότι δεν είχε καμιά διάθεση να το κάνει, καθώς η περίοδος ήταν δείγμα γονιμότητας κι αν οι υποψήφιοι γαμπροί δεν έβλεπαν αυτό το δείγμα, οι κόρες της θα θεωρούνταν στείρες και δεν θα μπορούσαν να παντρευτούν. Ασφαλώς και η κατάσταση αυτή με τα αίματα δεξιά κι αριστερά δεν υπήρχε μόνο στη Γερμανία, το (ιστορικό) σάιτ όπου βρήκα κι αυτή τη διήγηση είχε πολλά στοιχεία για το θέμα και έκανε απόλυτα κατανοητό το ότι κάποτε η περίοδος συνεπαγόταν ΑΚΑΘΑΡΣΙΑ. Με άλλα λόγια, έλλειψη καθαριότητας. Κατά τα άλλα οι διατάξεις της Π.Δ. που έλεγαν να μην αγγίζουμε γυναίκες με περίοδο είχαν, όπως σου ξαναείπα, προστατευτικό χαρακτήρα για τις ίδιες τις γυναίκες.
Κάποιος μου είχε κάποτε προτείνει και την ερμηνεία, ότι ως «ακαθαρσία» εννοείται και η ψυχική αναταραχή που υπάρχει κατά την έμμηνο ρύση λόγω ορμονικών αλλαγών. Είναι μια ενδιαφέρουσα ιδέα την οποία δεν έχω διασταυρώσει με πατερικά κείμενα ούτε την έχω επεξεργαστεί λογικά, γι' αυτό και δεν την ενστερνίζομαι, αλλά απλώς την αναφέρω.
Επειδή όμως κάποτε κι εγώ άκουγα διάφορες τρελές ιστορίες από γιαγιάδες (ότι όταν η γυναίκα έχει περίοδο δεν πρέπει να πηγαίνει στην Εκκλησία κτλ) ρώτησα τον πνευματικό μου, κι εκείνος έβαλε τα γέλια. «Και πού θα πηγαίνει η γυναίκα όταν έχει περίοδο» μου λέει, «στα όρη και στα βουνά;» Όταν του πέρασαν τα γέλια μου εξήγησε ότι κατά την περίοδο, το μόνο που δεν συνιστάται να κάνει η γυναίκα είναι να πάρει το Αίμα του Χριστού. Κατά τα άλλα και στην εκκλησία έρχεται, και αντίδωρο τρώει, και αγιασμό πίνει, και προσκυνάει και προσεύχεται και εξομολογείται κτλ. Η μη χορήγηση θείας κοινωνίας στη γυναίκα που έχει περίοδο, ισχύει και για όλα τα άτομα που αιμορραγούν, ανεξαρτήτως φύλου και αιτίου της αιμορραγίας, γίνεται όμως εξαίρεση στην περίπτωση ανθρώπου που αιμορραγεί, θέλει να κοινωνήσει και είναι ετοιμοθάνατος.
Μια τελευταία κουβέντα για το θέμα της περιόδου: «Ούτε η νόμιμη συνεύρεση, ούτε η λεχωνιά, ούτε η περίοδος, ούτε η ονείρωξη μπορούν να μιάνουν τη φύση του ανθρώπου ή να χωρίσουν από το Άγιο Πνεύμα, εκτός μόνο από την ασέβεια και την παράνομη πράξη.» Διαταγαί των Αγίων αποστόλων (PG 1, 980B). Ένα από τα αρχαιότερα και εγκυρότερα χριστιανικά κείμενα.