ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΔΥΣΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΟΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΤΗΣ ΚΡΟΣΤΑΝΔΗΣ
Κάποιοι κυκλοφορούν στο διαδίκτυο φήμες για τη σχέση αγίου Ιωάννη της Κροστάνδης με τον Ρασπούτιν. Συγκεκριμένα, αναφέρονται σε μια δήθεν «υποδοχή του ιερού φίλου των αγίων τσάρων στο ναό την ώρα της Θείας Κοινωνίας από τον Ιωάννη της Κροστάνδης:
"..ΕΧΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΕΝΑΝ ΑΓΙΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΞΙΟΣ ΑΠΟ ΟΛΛΟΥΣ ΜΑΣ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΗΣΕΙ ΠΡΩΤΟΣ..Ο ΘΕΟΣ ΜΑς ΑΞΙΩΣΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ....Ο Ρασπούτιν αφού κοινώνησε ΕΥΛΟΓΗΣΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΙΩΑΝΝΗ».
Επειδή από τα βιβλία που έχω ξέρω ότι κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ, ζήτησα βιβλιογραφική πηγή από κάποιον που κυκλοφορούσε τη φήμη αυτή. Εκείνος τότε, με παρέπεμψε σε «μια βιογραφία του Ρασπούτιν των εκδόσεων ΔΑΡΕΜΑ-1959. Ρενέ Φιλλ. Μίλλερ, 'Ο Ιερός Διάβολος Ο Ρασπούτιν και οι γυναίκες'. Μετάφραση Στέλλας Βουρδουμπά» διευκρινίζοντας ότι η αναφορά αυτή υπάρχει στην σελ. 67.
΄Ομως, η αναφορά αυτή είναι λανθασμένη και αναιρείται από τα όσα γράφουν τα βιβλία που θα παραθέσω παρακάτω:
• "A Prodigal Saint: Father John of Kronstadt and the Russian People" της Nadieszda Kizenko,
ένα βιβλίο του οποίου η χονδρική παράθεση πηγών στον πρόλογο πιάνει σχεδόν δυο σελίδες, Σύμφωνα με αυτό, η ιστορία με τη δήθεν διακοπή της θείας λειτουργίας, είναι πέρα για πέρα φανταστική. Ποτέ, και για κανέναν και καμιά δεν διέκοψε τη λειτουργία ο άγιος Ιωάννης, ο οποίος όταν λειτουργούσε βρισκόταν σε ιδιαίτερη ψυχική κατάσταση κι έκλαιγε ασταμάτητα. Η ιστορία αυτή όχι μόνο δεν είναι καταγεγραμμένη πουθενά, ούτε στο λεπτομερειακό ημερολόγιο που κρατούσε ο άγιος Ιωάννης, ούτε στα αρχεία των αιρετικών Ιωαννιτών που τον λάτρευαν σαν θεότητα, ούτε σε καμιά εφημερίδα της εποχής κ.τ.λ. αλλά θεωρείται κάτι σαν urban legend, προϊόν μεταγενέστερων συγγραφέων, που μπέρδεψαν τον άγιο Ιωάννη της Κροστάνδης με κάποιον άλλο ιερέα, τον πρωτοπρεσβύτερο Ioann Ianyshev (βλ. σελ. 114). Να σημειώσω εδώ, ότι το βιβλίο είναι γραμμένο από σκοπιά ιστορική, κι εξετάζει το πώς δημιουργείται η γνώμη περί αγιότητας ενός προσώπου στην κοινή γνώμη, δεν είναι κάποιο βιβλίο που εκθειάζει τον Ιωάννη της Κροστάνδης ως άγιο.
• "Rasputin and the Russian Revolution" της Catherine Radziwill,
άλλο ένα αξιόπιστο βιβλίο με πολλές ιστορικές λεπτομέρειες. Εκεί μαθαίνουμε ότι τον Ρασπούτιν έστειλε στον άγιο Ιωάννη ο - παραπλανημένος από τον απατεώνα - επίσκοπος Θεοφάνης με συστατική επιστολή, και από το περιβάλλον του αγίου Ιωάννη ο Ρασπούτιν γνώρισε κάποια πρόσωπα που είχαν πρόσβαση στο παλάτι. Δεν υπάρχει όμως καμιά αναφορά στη σκηνή υποδοχής του Ρ. Από τον άγιο Ιωάννη.
• "The Magician from Siberia", μυθιστορηματική βιογραφία του Ρασπούτιν από τον Colin Wilson.
Το βιβλίο αυτό είναι καθαρά υπέρ του Ρασπούτιν, και ο συγγραφέας το έγραψε συμβουλευόμενος την κόρη του Ρασπούτιν, τη Μαρία, την οποία συνάντησε στο Λος Άντζελες το 1969.
Στο βιβλίο αυτό περιγράφεται συνάντηση Ρασπούτιν και αγίου Ιωάννη στην Κροστάνδη, μετά το πέρας της θείας λειτουργίας, αλλά δεν υπάρχει το παραμυθάκι για τη διακοπή της θείας λειτουργίας και τη δημόσια υποδοχή, ούτε και κάποια ειδική αντιμετώπιση του Ρασπούτιν ως αγίου. Απλά ο άγιος Ιωάννης τον χαιρέτισε και τον κάλεσε για φαγητό μαζί με διάφορους άλλους ιερωμένους, και στη συνέχεια συζήτησαν.
Βέβαια πολλοί που επιδιώκουν να δυσφημίσουν την Ορθόδοξη Εκκλησία θα ήθελαν να σπιλώσουν το όνομα ενός Ορθόδοξου αγίου του οποίου η πνευματική και φιλανθρωπική δράση συγκλόνισε όχι μόνο τη Ρωσία, αλλά και όλο τον κόσμο εκείνη την εποχή, συνδέοντάς τον άγιο με την αποδοχή του αρχιαπατεώνα, αιρετικού, χριστεμπόρου, ακόλαστου και εκμεταλλευτή Ρασπούτιν, αλλά τι να κάνουμε, η Ιστορία έχει άλλη γνώμη επί του θέματος. Ας ψάξουν λοιπόν να βρουν κάποιον άλλο να σπιλώσουν. Είναι γνωστό, ότι ο κλήρος στη Ρωσία πριν την επανάσταση είχε πέσει σε διάφορα σφάλματα, αλλά οι αντικληρικαλιστές ας ασχοληθούν μ' εκείνους που πράγματι έσφαλλαν και όχι με τους αγίους. Μάλιστα, αν αυτοί που θέλουν να σπιλώσουν την Εκκλησία είναι αναμάρτητοι, ας πάρουν και μερικές πέτρες κι ας ρίξουν.