Για τον κ. Τάκη Αλεξίου

Τα παρακάτω έχω γράψει στο http://bigfatopinion.blogspot.com/2006/04/blog-post_03.html όπου κάποιος ανέφερε επιστολή της Διεθνούς Αμνηστίας στον υπουργό Δικαιοσύνης σχετικά με τον κ. Τάκη Αλεξίου, πρόεδρο της "Ελληνικής Επιτροπής Ρούμι" και της "ΠΑΝΙΦΕ" που είχε καταδικαστεί στη Ρόδο σε 25μηνη φυλάκιση, ενώ εκκρεμούσε δεύτερη δίκη. Η Διεθνής Αμνηστία ανέφερε στην επιστολή ότι αν επιβληθεί ποινή στον κ. Αλεξίου θα τον θεωρήσει ως "κρατούμενο συνείδησης" (prisoner of conscience) και θα απαιτήσει την άμεση και άνευ όρων αποφυλάκισή του.

"Ο εν λόγω κύριος ειδικεύεται στην πλύση εγκεφάλου οπαδών της σέχτας του και σε συνεργασία με το πρώην ΚΕΦΕ και νυν "Ελληνική Εκκλησία της Σαϊεντολογίας", προσπαθούσε να σπιλώσει άτομα που αποτελούσαν εμπόδιο στα σχέδια των δύο σεχτών για διείσδυση στην ελληνική κοινωνία. Η "διείσδυση στην ελληνική κοινωνία" πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι μεταφράζεται σε οικονομική και γενικότερη εκμετάλλευση των θυμάτων των σεχτών. Ας δούμε και λίγα πράγματα για την ομάδα με την οποία συμμάχησε και συνεργάστηκε στενά ο κ. Αλεξίου, για να πάρουμε μια ιδέα για το ποιόν του (δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι): Η τελεσίδικη απόφαση 10493/1997 του Εφετείου Αθηνών, που περιγράφει συνοπτικά την οργάνωση ΚΕΦΕ περιλαμβάνει και τα ακόλουθα:
«... απεδείχθη με πληρότητα, ότι το καθού και εκκαλούν είναι μία οργάνωση με ολοκληρωτικές δομές και τάσεις, που στην ουσία περιφρονεί τον άνθρωπο, ενώ ενεργεί ελεύθερα και μόνον κατ' επίφαση προκειμένου και αποκλειστικά να προσελκύσει μέλη, τα οποία στη συνέχεια υφίστανται, με όλες τις προαναφερθείσες διαδικασίες και θεωρίες, πλύση εγκεφάλου, με ανώτερο σκοπό τη δημιουργία κατευθυνόμενου τρόπου σκέψης, αλλά και την ελαχιστοποίηση των αντιρρήσεων (βασικές θέσεις των θεωριών του ιδρυτή της Σαηεντολογίας), έτσι ώστε να βρισκόμαστε πλέον ενώπιον άβουλων όντων, τα οποία έχουν χάσει τη δυνατότητα λήψεως αποφάσεων ως καταστάλαγμα της ελεύθερης βούλησής τους, εφόσον έχουν ήδη περάσει από όλα τα στάδια των διδασκαλιών της και με την κατάλληλη περαιτέρω επεξεργασία γίνονται πλέον δεκτικά στις «αλήθειες», που εφαρμόζει, χωρίς όμως, να έχουν τα κίνητρα για να τις εξετάσουν και αξιολογήσουν ...»
Ακόμα κι αν δεχτούμε ότι ο Αλεξίου δεν τα είχε καταλάβει όλα αυτά όταν συμμάχησε με την Σαϊεντολογία, η φασιστική μεθοδολογία του ίδιου είναι προφανής σε όποιον διαβάσει τα κείμενά του, και καταμαρτυρείται από πρώην οπαδούς του. Παραθέτω μερικά αποσπάσματα από το βιβλίο του "μια ζωντανή διδασκαλία" όπου απευθύνεται σε μαθητή: "Ο δρόμος σου είναι μακρύς μέχρι που να ξεράσεις το φίδι και μακριά από έναν Πραγματικό Δάσκαλο δεν θα τα καταφέρει ποτέ. Κανείς δεν τα κατάφερε. Έλεγε ένας μεγάλος Δάσκαλος του Σουφισμού: 'Όποιος δεν έχει για Οδηγό του ένα Δάσκαλο, Οδηγός του είναι ο Σατανάς'" (βιβλίο 2, σελ. 52-53). Να θυμίσουμε ότι ως "αληθινός δάσκαλος" παρουσιάζεται ο ίδιος.
Προφανής είναι και η υποκρισία του, αφού από τη μια μας λέει ότι "οι σούφι είναι η τελευταία ελπίδα του Θεού" και παρουσιάζεται ως ήδη «δερβίσης του (θρησκευτικού)τάγματος των Μεβλεβί και Μπεχτασί» που του προσφέρθηκε και ο τίτλος του Δερβίση των Τζεράχι, και από την άλλη δηλώνει ότι δεν είναι «παραθρησκευόμενος» γιατί ο "παραθρησκευόμενος" θα πρέπει να ανήκει σε κάποια θρησκεία, δόγμα ή αίρεση" ενώ ο ίδιος δεν ανήκει και είναι "ανεξίθρησκος" (βλ. συνέντευξή του στην εφημερίδα Χρόνος της Κομοτηνής, "Ο Αγώνας για περισσότερη δημοκρατία συνεχίζεται", 11.3.2006). Παράλληλα εμφανίζεται και ως καθηγητής του Πανεπιστημίου του Όφφενμπαχ, ενώ η ίδια η σχολή τον διαψεύδει. Του είχε γίνει ανάθεση διδασκαλίας μια εποχή στον τομέα της αρχιτεκτονικής... πράγμα που πόρρω απέχει από το να είναι κανονικός καθηγητής του εν λόγω Πανεπιστημίου.
Τα πολιτικά σχέδια του κ. Αλεξίου με τον "τέταρτο δρόμο" που διδάσκει την "οικουμενικότητα", και τον ρόλο της Ελλάδας όπου "θα ξαναγεννηθεί ο οικουμενικός πολιτισμός" για να "γεννηθεί η Νέα Εποχή σε όλο τον κόσμο", προτιμώ να μην τα σχολιάσω. Υπάρχουν άλλοι πιο αρμόδιοι.
Θέλω όμως να πω ότι το γεγονός, ότι ένα τέτοιο "γατόνι" ξεγέλασε τη Διεθνή Αμνηστεία ώστε να τον υπερασπίζουν ως "prisoner of conscience", δεν μπορεί να ρίξει στάχτη στα μάτια περί του ποιού του. Φοβάμαι μάλιστα ότι δεν είναι πολύ δύσκολο κάποιος που ξέρει να παρουσιάζει τα πράγματα όπως θέλει να ξεγελάει δέκα, και όχι μία, διεθνείς οργανώσεις".